Zil-zurna Sarhoşum

Ne vakit “bıktım” desem aklıma gelsen yeter;

Sağ elinde mendilin sol elinde yaşım ben…

Yoluna kurban olup dizlerimde yatmışım;

Gövdesinden ayrılan yetim kalmış başım ben;

Kim sarar senden başka kefensiz bedenimi;

Gidenlerin şehrinde mezarında taşım ben…

Bilen olmaz gün be gün kayboluş nedenimi;

El - alem bahar bahçe sorma işte kışım ben…

Buz tutan ellerimle sardığım, sarıldığım;

Ateşine pervane dönüp duran kuşum ben…

Sensizlik badesinden içmekten yorulduğum;

Özleminden kör-kütük, zil-zurna sarhoşum ben…

Renklerimde bol siyah yine de çıkmaz sesim;

Her sözüne eyvallah, çatılmayan kaşım ben…

Senden ayrı sensizken son bulsa da nefesim;

Musallada tek seni bekleyen naaşım ben…

Gözlerimde kıyamet koparken yerli-yersiz;

Şu hasret sofrasında türlü türlü aşım ben…

Savaşından kaçmadım gönül kalem nefersiz;

Darbelerden un ufak parçalanan taşım ben…

Varlığın gönül lehçem yokluğunda sustuğum;

Yokluğunda yok olmuş hecelerde hışım ben…

Sana doğru gelirken ciğerden kan kustuğum;

Varışımda aşk dolan dönüşümde boşum ben…

“Özleminden kör-kütük, zil-zurna sarhoşum ben…”

Ali ALTINLI – 24.07.2018

Saat: 21:30