Kar Hezeyanları

Aklanınca susar bazen dünya
adımlarıma dolaşır sessizlik
sahipsiz bir kar tanesi
ölür üstümde
soğukla alazlanır yüzüm
üşürüm

İlmek ilmek sökülürüm bazen
zamanla hesaplaşır
ödediğim bedelleri sayarım
hecelenir tüm sessizlerim
kendime doğrulur
öyle yaşarım

Hafif bir rüzgar yoklar pencereyi
aksak bir kedi adımlar
el değmemiş karı
eski bir bıçak yarası sızlar
ruhumun orta yerinde
çivileri arşınlar tabanlarım
kanarım

Ayaklanırım bazen
tahta iskemle fısıldar ardımdan
kimsesiz mezar taşları bağrışır
korkarım
ağır aksak dönerim yerime
kör boşluk alır içimdekileri
bir ölüm kalır aklımda
susarım