Kafes

Hani girerdin ya içeriye

Yazdan yürütülmüş turuncular

Süzülürdü seninle

Aldanırdım…

İlkin akşamı sokardın odaya

Kasım dökülürdü peşin sıra

Ceplerinde çatlamış narlar

Kim bilir hangi bahçenin, hangi kışın

Sormazdım

İsyan kavimleri ayaklanırdı içimde  

Kirpik kirpiğe değmeyen geceler

Bakışlarım son közlerde

Kilitler örerdim ellerimle

Ve kafesler

Silahlar kuşanırdın

Kavlin cinnetle

Dalına basardık aşkın

Susardı harfler

Kıyım en derinlerde

Kurşun yarası yoktu 

Darp, bere… asla

Sadece iki kırık can,

Aynı kafeste…