"Kırk yıl köle" oldu her harf başına 
Soylu sevdaların harı öğretmen
Sevgiyi yoğurdu kattı aşına 
Ahlak diyarının ar’ı öğretmen

Tâze dokunuşlar eser yeşerir 
İlimle ışıldar mum gibi erir
Irmak gibi akar mahsülü verir 
Çorak toprakların karı öğretmen

İrfân ziyâsıyla gülümser yüzü 
Bir uçtan bir uca bütün yeryüzü
Kardeşlik doğurur gece gündüzü 
Yer ve gökyüzünün hürü öğretmen

Sükutu ikbâldir sözleri haktır 
Gerçek fedakârlık üstüne yoktur 
Şefkata hastadır dertliye doktor 
İlhâm peteğidir arı öğretmen

Kuşatır yayılır sihirli sesi 
Mürekkep kokusu sarar herkesi 
Ufkun terennümü sabrın bestesi 
İdrâk harmanının piri öğretmen

Öğretmen hissiyat öğretmenlik haz
İzandan sıyrılan bunu anlamaz
Sıradağlar gibi oku öğren yaz
İlmin yolculuğu kârı öğretmen

Kadrini bilirim câhile inâd 
Onunla yükseliş onunla âbâd 
O bahar şarkısı söze ne hacet 
Şefkat bahçesinin moru öğretmen

Eğitimin hazzı bilginin hârı
Gönülden gönüle sevgi diyârı 
Gâh halay horondur gâh ata barı
Ülkümün türküsü teri öğretmen

Yürekleri közlü emekleri ter 
Bülbül gibi şakır gül gibi biter 
Uygarlık yoluna başka ne ister 
Alın teri gözüm nuru öğretmen

Ömer Ekinci Micingirt