Çocukluğum

ÇOCUKLUĞUM

Bilmezdim nereye dayanır soyum;

Dedem bizler Türk'üz evladım derdi.

Canlı köyü idi doğduğum köyüm;

Rabbim rızkımızı bu köyde verdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Biz yemeyi hamurlarda öğrendik;

Yürümeyi çamurlarda öğrendik;

Yıkanmayı yağmurlarda öğrendik;

Büyüdükçe aklım her şeye erdi,

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Çıplak ayak gezdik, hasta olmadık!

Mikroplara karşı aciz kalmadık!

Dengeli beslenme nedir bilmedik!

Karlar başımıza yağar, erirdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Küçük yaşta tarla tapan görürdük,

Susayana içme suyu verirdik,

Öküzlerin önü sıra yürürdük,

Çalışırdı ailenin her ferdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Bazen yoktan yere ederdik kavga,

Kavgayı babaya söylerdi karga;

Her akşam, her evde eser kasırga;

Dayağın korkusu bizi gererdi,

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Ne koltuğum vardı ne de bir masa,

Mideye girense pancar, pırasa;

Her suç bir cezaydı, her dert bir tasa;

İnfaz yeri yakalandığın yerdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Oyuncaklar yaptık ıslak topraktan,

At söğüt dalından, giysi yapraktan;

Çocuk bu, anlamaz var ile yoktan;

Bilmezdim, yaptığım hayırdı şerdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Ne robotum vardı, ne de bir laptop;

Kimimiz top oynar, kimimiz istop;

Islanınca ağırlaşır bezden top

El ayak her zaman çamurdu, kirdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Sanal arkadaşlık yoktu o zaman!

Gönül kardeşliği yamandır yaman!

Ateşten yükseğe çıkardı duman,

Dumanla uçardı, göğü gezerdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Sonra meşin topun peşinden koştuk,

Attıkça golleri coştukça coştuk.

Köye sığmaz olduk, şehire taştık;

Alnımızdan akan emekti, terdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Sinemaya gittik, belki ilk defa;

Filmlerde gördük kim sürer sefa;

Tommiks'den Teksas'dan öğrendik vefa;

Her kahraman muradına ererdi,

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Oyunlarda kıyasıya yarıştık,

Yenilince hır çıkartıp dövüştük,

Sonra kardeş olduk, hemen barıştık;

Çocuksu gönüller çiçek dererdi,

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

Coşari'de hayat gayet basitti;

Çocuksu hayaller yok oldu bitti;

Büyüdüm, çocukluk sır oldu gitti;

Hepimiz kardeştik, gayemiz birdi;

Sanma çocukluğum bir şaheserdi(!)

İbrahim COŞAR