Edebiyat ve Kültür Platformu
Son Kuşlarıydı Kalbimin Bunlar
kursağımda kalan sevinçmidir sılâ
geçtikçe büyüyen yaramıdır vakit
ciğerimi kör bıçak gibi deşen
sonsuz bir sükut mudur yoksa zaman dedikleri
akşam olmaya görsün
silinir umutlarımdan göğün bütün mavisi
akşam olmaya görsün
ay yüzüne düşer b/ölünen uykularımda
ki
en güzel rüyadır
“hiç görmediğim”
sensizliğin adına ölüm dedikleri
gözlerimi kısıp ardından baktığım
şehirlerin arka yüzünde
gölgeme dahi yabancılaşıp kırıldığım
söyle kaçıncı yalnızlığımsın
kendime bile anlatamadığım
yol ve yalnızlık bir buluşmadır
ve çok sevmekle başlar her acı bilesin
uçuruma düşen bir kalbin sesidir artık her nefesim
eksik olmaz hüzün hiç şah damarımızda
kime sorsam
artık annemde yok
bu yüzden mi hep soğuk ve de yorgun ellerim
yerli yersiz bir ağlamak doluyor gözlerime
duymasan
sen artık
görmesende olur
ne günler o eski günler
ne dürüstçe sevmek artık o kadar heybetli
sar beni içi kanamış bir türküye
içimi deşer gibi
bir tütün de sen bas göğsüme
kendi kalbinden önce ölebiliyorsa insan
kanatlarını dürmüş
rüzgarda süzülen kuşları düşün
düşün
ki
son kuşlarıydı kalbimin bunlar
geçtikçe büyüyen yaramıdır vakit
ciğerimi kör bıçak gibi deşen
sonsuz bir sükut mudur yoksa zaman dedikleri
akşam olmaya görsün
silinir umutlarımdan göğün bütün mavisi
akşam olmaya görsün
ay yüzüne düşer b/ölünen uykularımda
ki
en güzel rüyadır
“hiç görmediğim”
sensizliğin adına ölüm dedikleri
gözlerimi kısıp ardından baktığım
şehirlerin arka yüzünde
gölgeme dahi yabancılaşıp kırıldığım
söyle kaçıncı yalnızlığımsın
kendime bile anlatamadığım
yol ve yalnızlık bir buluşmadır
ve çok sevmekle başlar her acı bilesin
uçuruma düşen bir kalbin sesidir artık her nefesim
eksik olmaz hüzün hiç şah damarımızda
kime sorsam
artık annemde yok
bu yüzden mi hep soğuk ve de yorgun ellerim
yerli yersiz bir ağlamak doluyor gözlerime
duymasan
sen artık
görmesende olur
ne günler o eski günler
ne dürüstçe sevmek artık o kadar heybetli
sar beni içi kanamış bir türküye
içimi deşer gibi
bir tütün de sen bas göğsüme
kendi kalbinden önce ölebiliyorsa insan
kanatlarını dürmüş
rüzgarda süzülen kuşları düşün
düşün
ki
son kuşlarıydı kalbimin bunlar
Son Kuşlarıydı Kalbimin Bunlar başlıklı yazı ACZ tarafından
31.01.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.