Haydi Gel de O Günlere Gidelim

Aynı mahallede, komşum, köyde ilkokul-ortaokulu beraber okurken, aynı zamanda okul harici zamanımızı oğlak, dana güderek, mahallede çeşitli oyunlar oynayarak geçirdiğimiz, ev ayırt etmeksizin karnımızı doyurduğumuz, lokmamızı bölüştüğümüz çocukluk arkadaşım can dostumdu. Lise yıllarını ayrı okullarda olmamıza rağmen şehir merkezinde öğrenci evinde beraber kalırdık. Aç kaldık, harçlıksız kaldık, kışın soğuklarda üşüdük, yeri geldi kavga ettik, yeri geldi güldük eğlendik. Birbirimize sırdaş, yoldaş olduk. 80 öncesi o siyasetin en hızlı zamanı birlikte mücadele ettik. Acı tatlı beraberce unutulmaz günler geçirdik. Daha sonraları ekmek derdi, hayat mücadelesi başladı. Ayrı ayrı yerlerde bu mücadele devam etti ve birbirimizi görme imkânımız fazla olmadı. Değerli arkadaşımın kas hastalığına yakalandığını öğrendiğimde derin bir üzüntüye kapıldım. Biliyorduk ki, birbirimizden ayrı olsak da, bizi birbirimize bağlayan derin bir dostluk arkadaşlık bağı vardı.  Son gördüğümde artık ihtiyaçlarını göremez cümleleri toparlayamaz bir haldeydi. Fakat bakışlarında o samimi dostluğu görmüş, o bir anda geçmişte yaşanmış anıları sanki tekrar yaşamıştık.

     06.07.2017 tarihinde kaybettiğimiz değerli arkadaşım, dostum Teyfik Elma’ya Allah’tan gani gani Rahmet diliyorum. Mekânı Cennet, kabri nur olsun İnşallah.