Seni de Affettim

seni de affettim kalbim;  

hasreti de, yalnızlığı da, hüznü de

yağmuru da afettim, dağları da, çölleri de,

yılanları da afettim kalbim;  

iki ayaklı, çatal dilli olanları da

çıyanları da afettim,  çakalları da, tilkileri de,

riyakârı da afettim kalbim;

hilebazı da, sahtekârı da

bestekârı da, işvekârı da, cilvekârı da

ben kimleri affetmedim ki kalbim,

hacıyı da, hocayı da, kocayı da;

bacıyı da, acıyı da,

geceyi de affettim kalbim

heceyi de, tümceyi de, günceyi de

işkenceyi de, kelepçeyi de

seni de affettim kalbim;

hanı da hancıyı da,  

yolu da yolcuyu da

seni de affettim ömrüm

azrail’i de, eceli de

 israifil’i de, suru da

kıyametimizi de affettim kalbim

sıratımızı da beratımızı da,

kahrımızı da cevrimizi de

seni de affettim canım kendim

gözyaşımı da söz yaşımı da,

yazımı da kışımı da

seni de affettim tanrım

günahı da sevabı da

iyiliği de kötülüğü de

öyle bir af çektim ki kalbim

öyle bir ah çektim ki

o kadar olur.