Edebiyat ve Kültür Platformu
Yorgunum Dağlar
Aşktan miras kaldı, soldaki acım,
Gezerim mestane, her gören ağlar.
Neylesin hastane, yoksa ilacım?
Ondurun sızımı, vurgunum dağlar!
Keşmekeş düşürdü, ruhumu dara,
Sinem alışsa da ah ile zâra,
Özlediğim mavi, yeşil ve mora;
Kondurun yüzümü, kırgınım dağlar!
Günün her anında, yâri anarım,
Dışardan gülümser, içten kanarım,
Sessiz bir volkanım, dipten yanarım;
Söndürün közümü, gerginim dağlar!
Daha kaç yıl durup, düşünmem gerek,
Gam ile yontulup, aşınmam gerek?
Kentlerden kurtulup, taşınmam gerek,
Dindirin ezamı, sürgünüm dağlar!
Çöktü şakaklarım, saçımda aklar,
Şekerim yükselir, tansiyon yoklar,
Çıkmadan son nefes, yıkmadan şoklar;
Döndürün özüme, yorgunum dağlar!
10.03.2019
Muhittin Alaca
Yorgunum Dağlar başlıklı yazı Alaca tarafından
10.03.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.