Edebiyat ve Kültür Platformu
Kanarsın Ceylan
Terk ettim kentleri, dağlara kaçtım,
Yollar beni bozdu, kusturdu ceylan.
Talan yüreğimi, tek sana açtım,
Eller beni üzdü, küstürdü ceylan.
Dindirmez efkârı, mızrabım, sazım,
Unuttum gülmeyi, kayboldu hazzım,
Ne kışım bellidir, ne bahar-yazım;
Seller coşup azdı, bastırdı ceylan.
Hayattan yedim ben, bin bir çalımı,
Nihayet doğrulttum derken belimi,
Nisanda çiçeğe duran dalımı;
Yeller eğip büzdü, kastırdı ceylan.
Uğruna en acı zehirler içtim,
Ölümsüz, en lirik, şiirler seçtim,
Mayınlı sınırlar, nehirler geçtim;
Teller teni çizdi, kestirdi ceylan.
Ahu gözlerini övüyor diye,
Her gece bağrını dövüyor diye,
Bıkmadan, hesapsız, seviyor diye;
Diller nifak dizdi, estirdi ceylan.
Bir dilberin aşkı ile vuruldum,
Ardı sıra ilden ile sürüldüm,
Sonumuzu bile bile yoruldum;
Yıllar beni ezdi, susturdu ceylan.
İnme enginlere, sen de yanarsın,
Her yüze güleni, dost mu sanırsın?
Bakmışsın kör kurşun, değmiş kanarsın;
Kullar derin yüzdü, astırdı ceylan.
05.04.2019
Muhittin Alaca
Kanarsın Ceylan başlıklı yazı Alaca tarafından
05.04.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.