Arsız

Arsız!

Yediden yetmişe kadını beyi

Elinde telefon yazıyor arsız!

Edasına baksan bilir her şeyi

Haddini aşarak azıyor arsız!

Yüreği kafası o kadar dar ya

Salyası damlasa kirlenir derya

Her şeye maydanoz olması var ya

O yana bu yana geziyor arsız!

Bazısının vardır kuyruk acısı

Kabası, cahili, hoca hacısı

Sanki yokmuş gibi kızı, bacısı

Ağzını yüzsüzce bozuyor arsız!

Sözlerine başlar hakaret ile

Öyle şeyler der ki alınmaz dile

Kalbini kırıyor dostunun bile

İkaz ettiğinde kızıyor arsız!

Hemen söze girer istemez mehil

Bilmediği hâlde olur müdahil

Kendisi bilgili el âlem cahil

Herkesi tepeden süzüyor arsız!

Der Mikdadi aymaz öğüt versen de

Sözüne inanmaz ant içersen de

Sabit fikirlidir sen ne dersen de

Her şeyden bir hile seziyor arsız!

Şair Mikdat Bal