Hayat Yaprağı

Hayat kendi seyrinde akar gider aheste

Yaşanan med cezirle can sıkılır kafeste

Keşfederim çevremi çektiğim her nefeste

Hazırlanan tek sona uygun adım koşarım.

Umut tarlası ektim zoraki zevk alarak

Bahçe donattım gülle ruhumdan gün çalarak

Leyla bulunmaz belki biraz çölde kalarak

Çile düğündür bana çektikçe hep coşarım.

Gönül derdi ağırdır bizde kalır yarası

Takvimdeki tüm yıllar hayal gerçek arası

Gece görmez bazısı sanki tavuk karası

Kucaklar toprak ana ben aklıma şaşarım.

İbretle nazar eyle gökte uçan sineği

Düşün yeşil ot yiyip beyaz sütlü ineği

Işık hızından hızlı aşk insanın bineği

Yollar çıkarken ona zarar oldu başarım.

Cehennem beni bekler tutmaz isen elimi

Kimler temizleyecek süzülen şu selimi

Ağyarı içten silip susturdum kalp dilimi

Yürek dostumdan yana yüce dağlar aşarım.

Beden denen dünyaya vuslat güneşi doğsa

Zamanın örtündüğü bu karanlığı boğsa

Sevda aşık üstüne rahmet diyerek yağsa

Sarılarak hep sana alemlere taşarım.

28.01.2014

Ahmet Çelik