41

gündoğumunun sancısıyla

karınca yuvasının damına yapışan

oyunsuz çocuğun kitabından kopan sayfada

göğsü kabarık horoz ötüyordu

              uykusuzluk penceremden sarkmış

              dinliyordu

karabiber ağaçlı parkta gözetleyen

gazete okur güneşsiz bir pazar sabahı

yanında  bankta

gözlerinde hala gece yarısı

tüten sigara

              şarkı hala çalıyordu

              dalıp gitmişti efkara

dünden kalmış sallanır

zincirlerine sıkı tutunmuş salıncak

artık ayaklar altında ölü yapraklar üstünde

gidip geliyor

sessizlikte damlatan musluk gibi

oyalıyordu zamanı

              sürekli gelip geçiyorsun aklımdan

              bu yüzden uyumuyorum

              kolluyorum pervazdan o zamanı