ALTAN’A  AĞIT

Dil muhannet olmuş kelam dizmeye

Duyar kulakları kısar Altan’ım

Engeli bahane bekar gezmeye

Kıyar kendisine susar Altan’ım

Altan’ım çaresiz derde bulaşmış

Ağlar ana, baba dostlar alışmış

Emsalleri çocuklara karışmış

Doyar ilaçlara kusar Altan’ım

Böbrek taş bağlamış idrar gelmiyor

Bitmiş ciğerleri nefes almıyor

Ağrıdan, sızıdan yüzü gülmüyor

Giyer kefenini eser Altan’ım

Altan’ın karaymış alın yazısı

Sarmış bedenini kanser sızısı

“Deri kemik kaldı” diyor bazısı

Sayar günlerini küser Altan’ım

Ateş düşmüş bizi yakıyor dostum

İsyanım yok tanrım, kadere küstüm

İşaret dilini öğrense kastım

Cayar okulunu asar Altan’ım

Altan da Erdoğan hüzün taradı

Konuşmaktı onun bir tek muradı

Mezar sulayacak oğul aradı

Doyar dertlerine, keser Altan’ım 

ERDOĞAN ÇALIŞKAN 20 12 2013

Yıllar önce Altan'ın amcası dükkanıma gelip "hayırsız, Altan çok hasta, baban yaşasaydı ona bir şiir yazardı" diye sitemde bulundu. Aslında Altan doğuştan dilsiz ve vücut dengesini zor sağlayan engelli birisiydi. Üstelik bu da yetmezmiş gibi ağır ağır bir hastalığa yakalanmıştı. Şiiri yazdıktan sonra Altan iyi oldu, Yıllar sonra amcası kalp krizinden öldü