DOST HACI FİDAN’A

Kanser denen bela girmiş kanıma

Zevkin sefasını sürüp  gidiyor

Çernobil den beri kastı canıma    

Yaşlı, genç demeden kırıp gidiyor

Dünyada tek fidan bu Hacı Fidan

Bizden fazla sevmiş ulu yaradan

Nasıl alıverdi gönül kırmadan

Bedene kefeni sarıp gidiyor

Baba Almanya’ya aldı götürdü

Genç yaşta hasretlik yedi bitirdi

Dükkan ile Çamaş ömür yetirdi

Hayalde yaşamı kurup gidiyor

Ölüm son demekse kırılır dümen

Sırası gelenler gidiyor hemen

Kepek tükenmişse olacak güman

Bakın ahretini görüp gidiyor

Misafirlik kısa sürdü cihanda

Gülmedi kaderi koskoca handa

İsyanın mayası yok hamurunda

Bize hüzünleri verip gidiyor

Emeklilik bazen boşluk getirir

Verirse derdini mecal bitirir

Baharın gelmeden hazan yetirir

Derdi ciğerdeydi yarıp gidiyor

Bir dostumu daha toprağa verdik

Bu dünya boş imiş, sırrına erdik

Mal da mülkte yalan, taziye sardık

Yaş elli yedi’yi sorup gidiyor

ERDOĞAN ÇALIŞKAN 10 12 2014