Şehrin Beyaz Çocukları

                                ŞEHRİN BEYAZ ÇOCUKLARI

Sahici bir geceyi andırıyor bu çocuk zamanı.

Üst üste gürültüler yığılmış betonların üstüne

ve yüksek gölgelerde kaybolmuş şehrin beyaz çocukları.

Nasıl da kimsesiz kalmış saklambaçlar yine…

Kara bulutlu yağmurlar yitirmiş bereketini,

yarısını çalmış gülmelerin.

Beyaz çocuklar koşmuşta koşmuş yollarda,

çimensiz, topraksız taştan yollarda yalancıktan yorulup

demirden salıncaklarda dinlenmişler ellerine hiç pas değmeden.

Parklar unutmuş çoktan çocuk tanışmalarını,

neşeli oyunları.

Evciliklerden hiç haber alamamış şehrin beyaz çocukları.

Kimseler farketmemiş

kağıttan kayıkların yarışmadığını,

uçurtmaların  henüz  göğü süslemediğini.

Yeni yetme masallarla uyumuş şehrin beyaz çocukları.

 Onlar göz açıncaya daha da siyah olmuş bu çocuk zamanı.