Ettiğin Yanına Kâr Kalmaz

Fakir fukaranın çul, parasında

Gözü olan varsa da gözü çıksın

Aşıkları saran kalp yarasına

Parmak basan varsa da özü çıksın

Yetim feryadına gülüp de geçen

Kendi malı gibi yiyip de içen

Medet ya Rab deyip de eli açan

Beddua ettikçe de közü yaksın

Ettiğin yanına kalır da sanma

Şeytana güvenip şerrini anma

Güvendiğin dağlar durmaz da kanma

Mağdur da kalanın da sözü yıksın

Olacaksa ahlak, dirilsin vicdan

Hak yolunda aksın şehadete kan

Arıyorsa yalnız gönlüne canan

 İslam pınarının gözüne baksın

Saffet Kuramaz