Edebiyat ve Kültür Platformu
Seni Hangi Kentten
Beni üstünkörü akşamlara bırakıyorsun
Bu sular durmadan köpürür bilinmez bir geceye
Sen ellerinde bu şehirlerle nereye gidiyorsun
Bu karanlık gittikçe kararıyor gittikçe kararıyor
Bir mum yakmıştık bir akşamüstü durmadan yanmıştı
Bu köprüler bu unuttuğumuz sevda
Bu yarım bıçak gökyüzü durmadan yanmıştı
Tuhaf bir yer var beni her gece çağıran gitmiyorum
Bu puslu yalnızlığa çağırıyorlar adım adım gitmiyorum
Bu gemiler bu sevdiğimiz ayışığı denizde gitmiyorum
Beni üstünkörü akşamlara bırakıyorsun
Acıkmış kızgın kayalara bırakıyorsun
Ağaçlar durmadan bir baharı öldürüyor bahçede
Yaşlı bir adam hiddetle boğuşuyor ıssızlığıyla
Biz bu kentten neler çalmıştık bu köklü inançlar
Kötü adamlar kime küfrediyordu durmadan
Bir pazartesi sabahı eşlik etmiştik vapura
Vapur hep gecikirdi biz hep gecirdik
Haziran da biraz gecikirdi
Sen bir İstanbul tanrısı gibiydin ışıl ışıl
Bizi birileri akşamlara bırakıyordu o üstünkörü akşamlara
Bir bıçak keskinliğinde sessizlik vardı yalnız seni duyuyordum
Gece bıçağını biliyordu hızlıca
Biz hangi kentten kaçıyorduk bu köklü inançlar
Neden durmadan kovalıyordu sokaklarda bizi
O eski evden bir ışık vardı gözleri kısan
Yavaşça okşuyordu iç kemiren bir karanlığı
Senin gölgen büyüdükçe büyüyordu gözlerimde
Birileri bizi üstünkörü akşamlara bırakıyordu
Seni Hangi Kentten başlıklı yazı üzgünbiri tarafından
17.09.2019 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.