And olsun ki matemin yüreğime düşse de

Kalbime aksan bile seni unutacağım

Bu ayrılık kararım sana göre düşse de

Özlemle yaksan bile seni unutacağım

Muhabbet yükselirken bizden arşı âlâya

Düşürdün yüreğimi bin bir türlü belâya

Umuda sarılarak tövbe etsen Mevlâ’ya

Günahsız çıksan bile seni unutacağım

Hüzün arenasında yüreğim ah çekerken

Anlamadın hayırsız, şevkle sevgi ekerken

Senin o zâlim gönlün daldan dala sekerken

Boynumu büksen bile seni unutacağım

Hicranınla közlense yüreğimdeki yangın

Sarhoş olsam firaktan özlemle düşsem baygın

Göreceksin vefâsız bu gün olmazsa yarın

Kalbimi söksen bile seni unutacağım

Gitmese gözlerimden o nurani cemâlin

Ufkumu aydınlatsa ışıltılı hilâlin

Gecemde düşün olsa, gündüzümde hayâlin

Acılar eksen bile seni unutacağım

Gömeceğim mâziye can yakan hâtırânı

Elbet söndüreceğim yaktığın aşk çıranı

Ve yırtıp atacağım kavuşma muhtıranı

İçime çöksen bile seni unutacağım

Yıllar yılı seninle döndü şu hayat çarkım

Sevdamızla birlikte yıkıldı evim barkım

Ayrılık acısıyla çalsa da içli şarkım

Dünyâmı yıksan bile seni unutacağım

İstemiyorum artık yalancı nazârını

Ve umursamıyorum fermansa inzârını

Alıp da gidiyorum şu gönül mîmârını

Ardımdan baksan bile seni unutacağım

Göz yaşı döksen bile sözümü tutacağım

15.08.2008

Menderes OYANIK