Kod Adı Sevda

Tan yerinde kızıla çalardı ela gözleri

Yüzünde doğmayı bekleyen şiir gibi

Çatılmış iki kaşının arasından duyulurdu

Volta atan umudun ayak sesleri  

Kirpikleri yerinden fırlamadan

Dertsiz gönüllere değince yaralardı

Kirazdan kırmızı bulaşmış sevdanın dudakları

Öperdi yuvasız kırlangıçların ruhundan

Dilinde şifalı sözcükler saklambaç oynarken

Sobelenirdi işkence görmüş cümleler

Bir bakıştan bulaştı damağa sevdanın sırrı

Zımpara boşa yoruldu gönle yerleşmişti tadı

Düğümlenirdi boğazına utangaç duygular

Çıkamazdı nefesiyle mutluluğun reçetesi

Acı türküler demlenirdi sevdanın kulaklarında

Duyunca tadını inlerdi gönüller

Baharla örülmüş beliklerine kurulurdu salıncak

Limon çiçeklerinden esen rüzgârla hayaller sallanırdı

Hasret kokusunun aşı yapıldığı

Ihlamur ağacının dalına benzerdi sevdanın burnu

Düşerdi bazen gecenin içinden rüyalarıma

Hoş geldin derdim mahcup olur avuçlarının içi terlerdi

Küçücük ellerinde uzun parmakları vardı sevdanın

Çileli gurbet bitecekti uzatsaydı kolunu hayatıma

Yetişemedi saman yolundan eli kolu ama

Otuz dokuz numaralı ayaklarıyla bir yıldıza basıp ta

Kayarsa son durağa 

Kucak açtım kelebek gibi

Sadece bir gün sarılmak için bekliyorum sevdayı….