Sus Ne Olur Dokunma Kalsın

SUS NE OLUR DOKUNMA KALSIN

Sus dokunma kalsın.
Bin bir özne biriksin içimde kanayan kimsesiz özlemlerinle
Bırak şimdi umutlarımı gömdüğün yerde kanasın.
Başka mevsimlerde başka takvimlerde bir gün sende ağlarsın.
Gün gelir sızlarsın sende yokluğuma

Sus dokunma kalsın
Gelemeyeceğin uzaklara sürgünmüşüm zaten
Sende bırak yedi iklim kaçağı bir deli sevdalı kadın de geçsin gitsin.
Ben hiç parmağında bir ömür müebbet taşıyanla sevişmedim ki
Şimdi hadi kes infazımı yeniden kes en ağırını sevdamın bedelinin.
Kaç hasret yakayım yokluğuna tükenirken?
Kaç şiir yansın daha yüreğim sana kanarken kağıt kesiği?

Sus dokunma kalsın
Beni kavurduğun vurgunlarda zincirden halkalarım vardı.
Kopardın sanıyordun kopardın giderken hepsini
Oysa bak hala yarısı boğazımda
Kim koparabilir ki seni içimden kim?
Yüreğimde kazılısın sen kim kalbimi sökmeden alabilir seni?

Sus dokunma kalsın
Sen beni tüm gizlediklerinde kaybetmişsin zaten
Tüm sustuklarında kirletmişsin yarınlarımı
Olmaktan en korktuğum yerlere atmışsın.
Sen pembe düşlerimi öldürmüşsün önce
Sonra en yaralı yerimden sol yanımdan vurmuşsun.
Sen kendi göğsümde ağlatmayı öğretmişsin evvela bana
Ölüp ölüp dirilmeyi öğretmişsin uzaklarında
Tüm deli sevişmelerimizin iniltilerine kulak tıkamayı öğretmişsin.

Sus dokunma kalsın
Hiç bir şehir ve adsız prangalara tutuklu bıraktığın sızılı ırmaklarımla
Gelmediğin her güne bir asır sakladım özlemle beklerken ben
Ertelenmiş tüm düşlerin mevsimlerinde bak bir şarkı ağlıyor.
Mülteci bir gecede bir ölüm fısıltısıyım artık
Öyle ağır ki bir keşkenin sızısı ciğerimde

Sus dokunma kalsın
Gecelerim kayıp ellerimde aynı rüyaları görüyorken biz
Buz tutan ufuklarım uzaklarımda kar yağıyor düşlerime
Bir uğurlama ömrümde güz sancılarına yanan aşkımla
Kör dehlizlerde tükenen karanlıklarında çıkmazım.
Emanet bir bıçak mı vuracaktı ömrümü?
Sade bir matem mi tutup sızlamalıydım yoksa ayrıldık işte deyip

Sus dokunma kalsın
Adını yazıp buğulu camlarıma
Gece ayazlarında yazdım seni üşütürken sen sevdamı
Defalarca tenini okşar gibi gezdirdim ellerimi soğuk camlarda
Yinede buz tutarken parmaklarım silinmesin diye adın penceremden
Defalarca geçtim harflerinin üzerinden
Kayarken parmaklarım harf harf seviştim senle
Sen hiç sürdün mü nefesini?
Cama vuran çiğ tanelerine ismim orda üşümesin diye?

Sus dokunma kalsın
Sabırları kundaklayıp yüreğinde ki kabirlerde inlerken uyuttum ben aşkımı
Kefenleri giyerken pusu duran bir ayrılık da ölümüne direndim.
Ve ihanetlerinin bıçağının vurduğu en derinlerinde ölen bir kelebeğin koynunda
Sakladım ben bakmaya kıyamadığım bir resmi

Sus dokunma ne olur kalsın.
Kanatlarımı çıkardım sonsuzlukta yanarken yokluğunun acısında
Nefes almaya çalışırken ölümleri içtim.
Sakın dokunma soluksuz kangren bir yarayla kaç nefesim kaldı ki?
Sızlayan sol yanında taşımaya çalıştığım bu sevdayla bırak kanasın.
Sakın dokunma sus...
YASEMİN CANAN

amatör - nurettin rençber .sus.dokunma kalsın | izlesene.com