Karadeniz Kadınları

Sesi dalga sesi gibi melodik.

Verdiği karardan caydıramazsın;

Aklını beğenir, dediğim dedik!

Hedefi aklına koymuş bir kere;

Önünde duramaz çağlayan dere.

Dağın doruğunu mesken eylemiş,

Hiç kimse çıkamaz çıktığı yere.

Yüreğinde kavak yelleri eser;

İhanet yaşarsa kendine küser.

İçinde yanardağ gibidir sevda,

Mevzu sevmek ise dilleri susar.

Eşinin ardından dolanır bükü;

Evin direğidir kocası çünkü!

Ne şikayet eder, ne de beddua;

Belini bükerken sırtında yükü.

Kıvılcım yakılmış ise menzilden,

Bir ışık saçılıp durur fitilden,

Kimse bilmez içindeki yangını,

Sözü ağıtlarla dökülür dilden.

Lafı içe atmaz, nefsini korur;

Cevabı anında yüzüne vurur!

Acısını nüktelerle sararken,

Aslında, derdini anlatır durur.

Herkes ile bölüverir aşını;

Hiç kimseyle paylaşamaz eşini;

Onurlu, namuslu olsun yeter ki;

Kendi yapar erkeğinin işini.

Düşmanı sarsa da dört bir cenahtan;

Ne mermiden korkar ne de silahtan;

Hayal kırıklığı yaşasa dünden;

Umutla başlıyor güne sabahtan!

Kana Karadeniz işlemiş kadın!

Hırçın bir denizle anılır adın.

Kol kanat gerersin sevdiklerine;

Yaşamak mı, yaşatmak mı muradın?

13.12.2019/Samsun