Eksi Otuz Dokuz

Gittiğini fark etmiş herkes

Aletler bile

Termometrenin kımıldayacak hali kalmamış

Nazlanıyor sandım cıva

Ölçemedi yokluğunu

Anladım tabi

Cıvanın donduğundan

Eksi otuz dokuzu geçtiğini

Burada yaşanmaz dedim

Nasıl oldu anlamadım

Yer çekimi dediğimi duyunca

Elinden bıraktı mı beni

Dünya ters mi döndü

Ekvatordan güney kutbuna

Antarktika yamı düştüm

Birbirine sarılmış penguenlerin

Gözyaşlarının domur domur donduğunu gördüm

Dillerindeki hasret şarkılarını

Rüzgar alıp götürürken duydum

Alpay gibi Eylül’de gel diyorlardı

Havalar ısınacaktı eylülde

Seni görünce nesilleri devam edecekti

Çünkü eylülde sen gelecektin

Seninle yaz gelecekti

Benden battığın ay

İmparator penguenlerine doğacaktın

Yatay gelişin yetecekti onlara

Düğün dernek kuracaklardı

Erkekler çocuğa bakarken

Kadınlar çalışmaya gidecekti

Ben dik açıyla içimdeki yangını 

Alevlendirmeni bekledim hep

Ama sen battıktan sonra

 Yatay açıyla penguenlere hayat vermeye gittin

Bana yetmez seni uzaktan görmek

Ben güneşin

İliklerimi ısıtmasına hasrettim çünkü….

Ben güney kutbunda yaşayamam

Altı ay uzaktan

Altı ay sensiz

Bırak yer çekimi bırak

Lütfen buradan da bırak beni

Ağustosta

Lut çölüne veya El Aziziye kentine 

Düşene kadar bırak beni 

Tutma savur beni