Gelme Artık Peşime Dünya

Sıkıldı emzik ipiyle ümüğüm

Çocuk olmadım akmadı sümüğüm

Dar oldu kafesin kuşuma dünya

Anam babam ayrı acım dinmedi

Dedem kapın açık kilitlenmedi

Sofrada birlikte ekmek yenmedi

Öğüt tüm taş değdi dişime dünya

Vefasız gözünden çakmağı çaktı

Odun yetmedi taş kömürü yaktı

Beden közle ölüm tadına baktı

Ayaktan yukarı başıma dünya

Yaş on yedi oldu sevdaya düştüm

Yanarken kül oldum sanmayın piştim

İçime bakınca halime şaştım

Benzedim atmış beş yaşıma dünya

Yandıkça yaşlandım işe yaramam

Gel sarayım dese gitsem varamam

Bütün vücut yara artık duramam

Beni yeryüzünde taşıma dünya

Çöl oldu bedenim gözümde vaha

Oda akıp gider mezara aha

Geçti zaman geri gelmez bir daha

Sürme çeksen bile kaşıma dünya

Ecel geliyor son ihtarı vermiş

Toprağım yerime minderi sermiş

O sarmadı düştü iş bana dermiş

Bırak gelme artık peşime dünya