Yörük Kızı

Yayladan inmiştin bizim pazara

Aniden kayboldun geldin nazara

Gözyaşlarım hergün akar hazara

Ayda kaç sel gelir say Yörük kızı

Tut beni şalvarlı dizine yatır

Bakıp gözüme bu hasreti bitir

Yayladan kar topla çuvalla getir

Suyundan gönlüme koy Yörük kızı

Belikler sallanır giyince fesi

Yokluğun asılır tıkar nefesi

Yüreğim inliyor derinden sesi

Canım çok yanıyor duy Yörük kızı

Çiçeğin özünü gözünde bulsun

Arılar yaptıkça petekler dolsun

Sana olan sevgim süt beyaz olsun

Süzmeden çalkala yay Yörük kızı

Elinde değnekle kuzular güder

Tüyünü kırkarak çoraplar örer

Acıksan tereyağ ile bal dürer

Gözünde demlerken çay Yörük kızı

Edepli başını kaldırıp bakmaz

Suyun yüzüne kor ateşler yakmaz

Namus için vurur erkeği takmaz

Melek de var senin huy Yörük kızı