Bu Şehrin Geceleri

        BU ŞEHRİN GECELERİ​

        Neden bu sokakta insanlar maskeli
        Besbelli bir virüs adı corona
        Nisan kapıları zorluyor toruncu tonunda
        Tanımadığım bir yüz elimi sıkıyor
        Nasıl desem de, git gidebildiğin yere.

        Azizdir gözümde bu şehrin insanları
        Yarı kalmış bir şarkının acısını çekiyorum
        Duy beni, ey çilemin değişmeyen dokusu
        Sen yokken tutsak olurum bu isyan geceme...
        Ölürüm... acılarla büyüyen gidişine.
 
        İçimde korkular büyük, dev gibi duygular
        Asi hüzünler sardı gecemi 
        Geçemem... geçemem gülüm
        Dönülmez tünellere gömdüm kendimi.

        Bu şehrin geceleri coronovari oldu
        Bir şarkı bir türkü ne zaman güzel değildir
        Ölüm rüzgârları estiği zaman
        Yüreğim vurgun, yoruldum ağırlığımı taşımaktan
        Ey acılarımı kuşatan yalnızlık
        Gözlerim hep yolda kalsa da
        Bekleyeceğim seni bu şehrin gecelerinde.

        Nuri Dağdelen
        11.0.4.2020