Son Şiirimi Gonca Ya Verin

Atmaca kılığına giren bu virüs

Gagasını bileği taşına durmadan sürerken

Hasret şiirlerinin beyaz umutları

Ramazan gecelerine çiselemiş yıldızların arasından

Maske takmadan maviye uçuyor

Kaç sessiz damlacık darbesi kıracak kanatları

En son hangi mısra ya düşecek gaganın kırmızı gölgesi

Pençenin arasına kaç hece kalıbı sıkışmış olacak

Ya mahlas yazılmış son dörtlüğe kurt düşmüşse

Kim bilecek bu tüyleri savrulmuş şiirin sana yazıldığını

Kim götürecek sana

İş kriminal edebiyatçılara mı düşecek

Kafiye örgüsünü onlar mı çözecek

Haber salın o zaman

Sümmani nin koşmalarında Gülperiyi bulanlara

Onlarda gelsin

Çıksın ortaya

Her gece rüyamda dikenli elinde bir tasla seni gördüğüm

Varsın anlaşılsın benim badeli bir aşık olduğum

Şiirlerimin hasretten sarhoş olduğu çıksın ortaya

Burnunun ucuna dokunamayan dörtlüklerin

Satır aralarında gülü deşifre etsinler

Sonra kırmızı gülün parmaklarında

Annesinin izini tespit etsinler

Hemen çıkılsın yola

Acı bir kahve içirmeden götürsünler şiiri

Bozulmadan tılsımı versinler sahibine

Alkol bazlı dezenfektan ile

Silsin kan bulaşmış mısraların üzerini

Maskesiz okumasın

Gonca’ya bu virüs son şiir kılığında bulaşmasın

Yaşasın o gönlümden dal verip toprağımın üstünde  

Uğur böceğinin elinden tutup durmadan açsın

Onun kokusu bir tek benim burnuma kaçsın