Dil-i Suzan

DİL-İ SÛZAN

Bir cevf-i leyl deminde şemsin çıkması için

Günbed-i devvar her an yanardı için için

Hani sen bir gülerdin bulutlu bir gecede

Dağılırdı kasvetim örtündüğün peçede

Tam da o an izleyen donar nûr-u veçhinden

Ya Râbb o bir endam ki misk yayıyor içinden

Amberine kanardım çekerdim doya doya

Dalardım etkisiyle rânâ’dan bir uykuya

Gül ki nisana dönsün her demde leyl-ü nehar

Saçlarına serilsin sere serpe ilkbahar

Gamzen ayyûka çıksa biter mekânsızlığım

Ebr-i bahar tonunda dağılır gamsızlığım

Gülüşünden cennet mi akmıştı bilmem neden

Takılıp düşüverdim kollarına bilmeden

Ya Râbb bu nasıl didâr bu nasıl bir hapsoluş

Susma deli yüreğim susma aşkını konuş

Tercüman-ı aşk gelse çözemez bu düğümü

Yâr’a kartal kesilip ağyâra körlüğümü

Tac-ı ser eyleyeyim gülüşünü ve seni

Taht-ı gâhıma sultan kılayım gül çehreni

Fermânıma nakşolsun gül-ü sahra bakışın

Parlasın kağıdımda altın varak nakışın

Üftâde bir deliyim visâl-i vuslat için

Sen benim efendim ol ben de senin hizmetçin

━━━━━━━━ ⸙ ━━━━━━━━

Dil-i sûzan: Ateşli,yanık gönül

Cevf-i leyl : Gece yarısı

Günbed-i devvar :Gökyüzü

Nûr-u veçhin: Yüz nuru

Leyl-ü nehar: Gece ve gündüz

Ebr-i bahar: Bahar bulutu

Didâr: Buluşma

Tac-ı ser: Baş tacı

Üftâde: Çaresiz âşık

Visâl-i vuslat: kavuşma ve buluşma

          ━━━━━━━━ ⸙ ━━━━━━━━  GÜŞTA