Yolculuğum

Bir an, zamanın içinde sadece bir andır. Belki de koca bir ömür hapsolmuştur içine. Kim bilebilir ki, karadeliklerle çevrili evren, evvel ve sonranın belirsizlikleri arasında hayatını belirlemeye çalışan insan; üstelik beyni de, en az evren kadar karadeliklerle çevriliyken.

Belki o halin içinde, yolculuk için alınan biletti gözlerin; belki de o hal bir biletti, gözlerinin derinliğine yolculuk için; hiç bilemedim…

YOLCULUĞUM

Gözlerinin derinliğinde başladı yolculuğum.

El yordamı adımların eşliğinde

Üst üste yığdığım tahayyülün cümlesine eş,

Tutkuyla;

Bir tanrı yaratmak istedim adilce var eden…

Yitirmekten korktuğum sihir

Âleme başkaldırı

Kaosun tıkanıklığını hissizleştiren sabır

Ve varoluşun seyrini doyumsuzlaştıran zaman;

Hepsi yanımda.

Tutkunun görünmeyen yüzü değil bu!

Fersah fersah açılan yaranın

Mikroba bulanmış

Çirkefe bulanmış

Umuda bulanmış

Bir sigara tadında aldığı nefes,

Bir ses;

Karanlığın içinde adını fısıldayan…

Gözlerinin derinliğinde başladı yolculuğum.

Bakışıma yön verdi uzaklar;

Bir yıldız göz kırpsa

Veya ayı saran helezon olsa gecede

Göz kapaklarım düştüğünde

Bir

Parlanto

Yansa suda,

Yürek tufanı telaşesinde gözlerin olur baktığım.

Tanrı kaderine terk edilmişliğin ezici hafifliğine,

Kendi tanrımın buyruk verici değil,

Boyun eğici teslimiyetiyle gülümsedim;

Sevda cümbüşü değil yaşadığım!

Sessizliği yırtan çığlığın

Zamanı mıhlayan

Sabrın akıl almaz işkencesine isyanı,

Ölümün soluk yüzüne meydan okuyan şahlanışı

Titrek bedenin kaygıdan sıyrılmış

Bıçak sırtındaki dimdik kıyamı;

Ve yüzüne tükürdüğüm tüm yarınlara

Alaycı selamım;

Gözlerinde gördüğüm…