İllizyon

Bana de ki, ey fâni, gülüşün essah mıdır

Hem virane gezersin, hem dudağında neşe

Güneşi seyrederken, bulutlara ah mıdır

Kıvrıldığın gölgeler, nispet olur ateşe

Marazımı bilirim, yakın, uzak bi  çare

Volkanlar aralanır, lavını sarar hare 

Doruklarımda püskül, yamaçlarımda na're

Paralanır dururum, derdimle dosta eşe

Bana de ki, sitemin, kendi kabında küldür

Dikenleri dalında, lakin kokusu güldür

Sürgünün dünya ise, ağlatma kalbi, güldür

Ne faniler gördüm ben, dönmüş hepsi serkeşe

Kendim kendime düşman, değilse de dost değil

Gördüm dost olanları, muhabbeti mest değil

Arife hacet var mı, ömür bize test değil

Bir kere varmış isem, harcayamam kalleşe

Beni bana verseler, defterini dürerim

Dağların doruğuna, sürüyerek ererim

İçimdeki sen ile, beni bende ararım

Bulmak için gün gece, yolum varsa güneşe

Yazılmış senaryolar, roller çoktan dağılmış

Bilemedim dünyayı, kocaman bir ağılmış

Her şey birer illizyon, gerçek bile değilmiş

Öyle hayatlar gördüm, benziyor hepsi leşe

Yayılmışlar aleme, ömürleri telaşe