Varlığa delil olur, gaibten doğan algı

Dünya döner içinde, halay, horon horona

Öyle hırslar türer ki, insan için yanılgı

Tacını kapmak için, yarış, kıran kırana

Girdim dünya yüküne, oldum gönüllü hamal

Benim sermayem ne ki, üç beş nefes, üç beş mal

Sanki sonsuz sürecek, böyle acınası  hal

Hırslanmış cümle alem, oyun, kuran kurana

Ahh içimdeki deccal, sahip olma arzusu

Fakir için aş olur, zenginde ruh mevzusu

Bir anlasak dünyada, herkes ana kuzusu

Kaybolmuşuz sokakta, adres soran sorana

İnadına yaşamak, nefsin doğasında var

Nefsi rehber edersen, koca kıtalar da dar

Mazlumun göz yaşından, etmiyor zalimler ar

Dünyanın her yerinde, savaş vuran vurana

Kimisi kapmak ister, hak olmayan makamı

Kiminin bombası çok, ondan keser ahkamı

Ulan ölüm yok mu ki, kükreyişin şaka mı

Sanki sonsuzluk menzil, koşup varan varana

Fezadan gör kendini, varlığın zerre değil

Ömür saydığın yıllar, sonsuzda süre değil

Aleme sultan olsan, ölüme çare değil

Nedir bu aymazlığın, korda duran durana 

Bazen heybesi sırtta, hayatının göçünde

Kan damlıyor ruhunda, çokluğunun hiçinde

Hayalin çizemiyor, yarınının içinde

Yürekler paramparça, yara, saran sarana

Yaşlısı da genci de, kurulan bu tuzakta

Dökülen göz yaşları, nasılsa çok uzakta

Körleşirse nefisler, kara gizlenir akta

Aydınlık şafakları, gece gören görene

Zihinde kıtlık varken, akıl veren verene