İllet

Tutku deli şifadır, kalbin hastalığına

Ruh bedene dönüşür, dil saklar kelamını 

Alev titrer gölgede, kalbin ustalığına

Yakar bütün dünleri, alırken selamını

Yüzler yüz kere gergin, dudaklarda mırıltı

Kimse bilmez kimseyi, sırda gizli karaltı

Maske mi maharettir, yoksa maskenin altı

Çıplak kaldığında yüz, söyler mi meramını

Serseri, deli kurşun, dolaşır ha başı boş

Caddeler kalabalık, yüreğe gelir nahoş

Karaları bağlamış, şavkı gitmiş, kalmış loş

Gözlerini görmezse, alır mı ilhamını

Sanırlar ki yitirmiş, ışığını bu kara

Et ve iskeletinde, kayıtsızca bir ara

Ruh bedenden çekilip, varlığını kenara

İtmiş zahir ömürde.. Görmezler kıyamını

Ol aşkıyla divane; ederken bayramını