Delilikse Aklın Selameti

DELİLİKSE AKLIN SELAMETİ

Güneşle konuştum dedim ki ona

Ateşinden ver ki yansın ocağım

İkindiden sonra ateşi sona

Geldiğinde külle doldu kucağım

Dedim ki ey bulut pamuğundan ver

Yumuşasın nasır tutan yüreğim

Ah bu rüzgârlar da zamansız eser

Estiğinde felek ne söyleyeyim

Denizden istedim azıcık mavi

Belki dostum olur gökyüzü diye

Kızıla dönünce ufkunda mavi

Döneklerden bekleyemem hediye

Şansım yaver gitti gece vardı ay

Düşüne talibim nur yüzlü ışık

Deyince ışığı emanetten say

Neyler ki düşünü kurmayan aşık

Ateşe seslendim umudum kırık

Alevinle yansın meşe hayalim

Közüne değince ayakta çarık

Mecazı terk ettim gökte feryadım

Dilene dilene vardım Allaha

Dedim ki ruhuma cennetin lazım

Kitapta yazıyor melek sorguya

Çekince en doğru cevabın lazım

Artık istemeye yüzüm kalmadı

Hem dünya hem ahret vermedi bana

Bundandır muradım gayrı olmadı

Düş gücü gerçeği sunmaz insana

Deyince hayale aklımı terk et

Anladım delilik deva ruhuma

Sesler kesilince neden sükûnet

Yitik bir akıldır düşer payıma