Neredesin İlhamım

Kaç zamandır kapımı, hayrola çalmaz oldun,

Demek  bana darıldın, neredesin ilhamım.

Yaklaşmadın bir türlü, sanki fizanda kaldın,

Bir  yerlerde görüldün, neredesin ilhamım.

Sen gideli defterler, temiz kaldı mis kaldı,

Arada  bir kaç kelam, o bile zehir oldu,

Susa  susa yoruldum, yazmazsam gözüm doldu,

Kefene mi  sarıldın,  neredesin ilhamım.

Eskiden çok geçmeden, uğrardın mutlanırdım, 

Şiirde  sen olunca, nede çok kutlanırdım,

Hatta  atışma olur, sözlerle şutlanırdım,

Dalgalandın  duruldun, neredesin ilhamım.

Heyhat  laf dinlemez, esersin deli deli,

Gelirsen  ikrarıma, ancak olur teselli,

Mazluma  deva olur, uzatsan ilham eli,

Yedi  düvel soruldun, neredesin ilhamım.

Ademi gam yüklendi, fecrine usul usul,

Sensizlikle  tükendi, açılmayan her fasıl,

Yokluğun  ölüm olur, hiç sorma neden nasıl,

Fezaya  mı sürüldün, neredesin ilhamım…

Adem Efiloğlu