Dönüyor Devran

Sapından ayrılıyor buğday, arpa, yulaf ve çavdar…

Ayrılır gibi sonbaharda yapraklar

Saman sapsarı!

Esse yel tufan oluyor topraktan ayırıyor asırlık çınarları

Söker gibi dişleri

Sararken ağrı…

Toprak açılıyor seyrederken gözlerde yaşlar

Dökülüyor muson yağmurları

Delerken bağrı!

Son nefesine sığıyor ömrü boyunca aradığı zaman tüneli

İçinde saman, fırtına ve yaşlar

Kalburdan dökülüyor buğday, arpa, yulaf ve çavdar 

Derin bir acı…

Orman yanıyor, 

Toprak da heyelan 

Güneş son ışığını veriyor karanlığa

Sönüyor heyecan

Dönüyor devran

Üç buçuk dakika süren tadı 

Ve 

Hazzı!

Diyemiyor elveda

Bilmiyorlar

Nedir bahtı!

Saffet Kuramaz