Düşüş

DÜŞÜŞ

Tutunduğun o son dal tekrar kırıldığında,

Bir düşüş başlar dibe çaresiz kaldığında.

İkilemler içine düşer perişan ruhun,

Dibini görmediğin deryaya daldığında.

Düşüşe düşme hele, derman tükenir kolda;

Çaresizlik duvarı görülür sağda solda.

Son umut "Gel" der sana, karanlığın içinden;

Yürürsün karanlığa doğru uzanan yolda.

Son düşüş başlamıştır, çaresizdir bedenin;

Akıl-mantık uçmuştur, geri gelmez gidenin.

Düşüş kurtuluş mudur emanet olan cana;

Son vermek sana düşmez, olsa bile nedenin.

Tam da her şey tükendi dediğiniz bir anda,

Bu düşüşü bitirir dost elinde branda!

O anda aydınlanır ruhunun karanlığı,

Sana güler, camları parçalanmış veranda.

08.07.2020/Samsun

İbrahim COŞAR