Kayıp Zaman Hikayesi

Ağır ağır yer, zaman beni
Sarı saçların mavi gözlerin.
Karanlık bir dil tutulması yaşatır,
İçimde.
Sığınacak bir hikayem kalmadı
Nasılsa geride.
Sığ ve berrak bir denizde,
Batık bir gemi gibi.
Yıpranmış sözcüklerim, tuzak dolu
Eşiklerde.
Amaçsız bir öfke başıboş bir umut,
içine çeker beni sessizce.

Durgun bir deniz kıyısında,
Ipıssız bir sahil
Bir derviş misali düşümde yaşar,
Öldürülmüş yolculuk.
Olmayacak hayallerin kurbanı olmak,
Hiç görünmeden,
Kalabalıklar arasında
Yaşamak.
Sonra, hayatın dipsiz kuyularında kalmak
Ve içe dönük habersizce
yalnızlaşmak.

Bulanık bir bakış, Karmaşık ara sevdalar
Tütsülenmiş aşklara iman.
Karanlık gölge tutkuları gibi,
Tutunmadan pusmuştur kalbim.
Yaslandığım duvar
Her an yıkılacakmış gibi
Ve kalbimi delecek her şey
Bana yönelmiş sanki.
Düşüncemin feri sönmüş
Yön yetim kaybolmuş
Yeni bir hikaye neredesiniz nerdesiniz…