kimseyi tanıyamıyorum
herkes yabancı bu şehirde
vurulup düşsem yere
kaç tekme daha yerim
açlığımı bastırsam bir köşede
ter damlar ekmeğimden
derdimi açsam
kaç yerimden hançerlenirim
her şeyini kaybetmiş bu şehir
sevgiden yana nasibi yok insanların
hiç bilmediğim bulutlar
solduruyor rengini denizin
hercü merc yaşatır sert rüzgarlar
bir kaosun içindedir insan
ey arkadaş !
ister uzat başını kalabalıklardan
ister geç beni tanımadan
tadı yok işte bu şehrin ...


mustafa kaya
13.09.2020 /üsküdar