Uyanış

'' Başınıza gelen her musibet kendi yapıp ettikleriniz yüzündendir; kaldı ki Allah birçoğunu da bağışlar...'' Şura-30

Şafak söktü dediğinde kurulu saatim

Kendimi ayakta hissederim

Seher aydınlığıyla hazırlandım

Sırdaşım seccademle baş başayım

Dip bucak odanın her köşesi uyanıyordu 

Sabah kuşları henüz ağaç dallarında

Ezanlar okunmaya başladı her seferki yerlerden

Tek tük evlerde yandı ışıklar , sonra ışıklara boğulmuş şehir uyandı

Kapıyı çalan misafir gibi yeni güne misafir olur insanlar

İbadet vaktini kuşananlar , çalışma mesaisine başlayanlar

Bir fısıltı gibi sokaklardan caddelere şehre sızıp kaybolurlar

Gecenin ayı son ışıklarıyla tebessüm eder aşkla başlayan herkese

Uçarı ruhlarıyla insanlar kendilerini salıverirler saatleri yormaya

Ömrünü neyle geçirdiğinin hesabını verecekler

Dikkatle ya da dikkatsizce işlerine  yönelirler

Yeryüzü imarını insana verdi Yaratan

Kullanarak aklını sorumluluklarını insan hayatı inşa eder

Bundandır güneş doğmazdan önce uyanışı

Her kanayan yaranın merhemi olur Rabb’ini anması , kalbinin duası

Meleklerden de üstün özelliğini unutan insanın düştüğü çukur derindir

Şerefinden sıyrılan kaybolur iyi hatırlanmaz 

Dünya ve ötesini doğru öğrenen insana  melekler saygı duyar

Yaratılışa sırtını dönen insanı karanlıklar dost edinir 

Yazık eder kendine 

Başına gelenlerin hepsi kendindendir ..

Mustafa kaya

14.01.2022