İstanbula Kar Yağdı

Üstüm başım kış günleri

Kar serpildikçe uçuşan kalbimi

Yürüdüğüm gün boyu deniz sahilleri sevdi

Kederim şehre dağıldı

Gözlerimin ağlar hali yokuşlar çıkıyor

Kar taneleri ahenkli

Yeryüzüne göz gezdiriyor

Hiçbir boşluk bırakmıyor

Kar toprağı kaplıyor kıpırdatmıyor

Kar inceden lapaya dönüşüyor

Akşamına kırbaç oluyor yağış

Buz gibi eller ayaklar kulaklar

Kardan gökdelenler gücenmiş duruyorlar

İnsanlar kıvranarak sakınıyor kayıp düşmelerden

Düşünce boylu boyunca insan bir ceset gibi

Yorgun kahırlı dünyası buluşur kar ile

Kezzap içmiş hissiyle ruhsal bedensel dünyası kırılır

Can çekişir gibi düştüğü yerde kalır ..

Mustafa kaya

24.12.2021