Nazlı Yarime Selam Söyle Babam

 
Ruhumun taraçasında darağaçları
Damağımda kavrulmuş acılar
Selam gönderdim babamla
Arşın öteki yüzüne
 
Kelamı kadim kuşlar tünüyor saçlarıma
Yaşamak mı?
Azap mı bu?
Adını koyamadım
Anamın ağdı yankılanır
Can otağımda
 
 
Gözlerim sin çukuru
Ellerimde kabir katığı topraklar
Gözyaşlarım usül kurbanı
Saçlarımda
Hazanı hüzzam bir fırtına
 
Eyyy yadımı mahşerle yazan
Sök ciğerimi bir seferde
Uzak dursun tabipler
İçimin demsiz yaralarından
 
 
Şapkasını ve tespihini yadigâr aldım babamın
Hakkı hırkasının cebinde
Soğuk ellerinin izi durur dudaklarımda
Güle güle babam
Alnının ayazından
Ateşler değdi ya dudaklarıma
O mirasın yeter bana
 
 
Son niyazım namazındı sana
Bir avuç toprak atamadım üstüne
Babaydın sen
Duygularımın en derini
Sevgilerin sınırsızı
Hangi toprağın gücü yeterdi
Senin varlığını yok saymaya
 
 
Sırtım boşlukta babam
Yuvasız kırlangıçlar çırpınıyor içimde
Dilimde tüyü bitmedik sözcükler
Bu seferde
Babaların alın terleri damlasın cennete diyorum

İsfahan’dan turnalar geldi düşlerime
Kerbela’dan kan damladı bardağıma
Kara zeytin gözlerinle açtım iftarımı
Hakkını helal et babam
 
Kuzeyin buzları durur bağrımda
Unutma selamımı babam
Çiçeksiz şimdi bağımdaki yediverenler
Tüm sahipsiz yetimler hakkı için
Unutma selamımı nazlı yârime söylemeyi
Unutma ne olursun babam
 
 
Biliyor musun babam
Ben anamdan önce kimsesiz kalmıştım
Bu gün kendimi gördüm onun gözlerinde
İlk defa bu kadar çaresiz
İlk defa bu kadar suskun
 
 
Sıfatım sıfatına kurban olsun babam
Emanetimi sakla koynunda
Ellerinle teslim et
Mektubumu nazlı yârime
Ama acı yanımı açık etme sevdiceğime babam
 
 

Ona de ki
El bağında tomurcuk gül açmıyormuş
Kendi bağından gül getirdim sana...