B E Y L E R

Aslan   sofrasıdır,    buyurun hele,

Yalancıktan dizi, kırmayın beyler.

Şiirle    getirin,    dertleri       dile,

Öyle   alelade,  vurmayın  beyler.

Bu alem ki dostluk, deriz payemiz,

Dostluğu ulamak, bütün  gayemiz,

Anlatsak var elbet, çok hikayemiz,

Sırları  kimseye,  vermeyin beyler.

Hata   kullar    için,   elbet    beşeriz,

Mükemmel olmadık, ne’tsek şaşarız,

Şükür     tövbe    ile  Hakka  koşarız,

İnsanları  sevin,    kırmayın    beyler.

Şairdir     hicveder,     alın     terini,

Kimler    tutabilir,     terin    yerini,

Haydi   gösteriniz,   böyle     birini,

Sevgiyle yaklaşın, yermeyin beyler.

Sami hoca    Mehmet Fikret atışır,

Kadir bey  koşarak, ancak yetişir,

Erol    Aşcı   gelir,   içten  tutuşur,

Böylesi coşkuyu, yormayın beyler.

Mehmet Kurnaz şair, konuşur sözle,

Muğlak  kelimeler,   eşleşmez  özle,

Kalplere  bakalım,  günahsı z yüzle,

Sakın  kimseyi hor, görmeyin beyler.

Nice  kalem gelir, burda  buluşur,

Arada  hüzün  var, an da  gülüşür,

Sevgisi  ekmektir,  gelir  bölüşür,

Kimseyi fizana, sürmeyin beyler.

Mahir kalemlere, selamım vardır,

Ademe cümleler, yetmiyor dardır,

Sevgiyi   ekelim,   bu son  karardır,

Artık bana bir şey, sormayın beyler.

Adem Efiloğlu