Köy Günleri

 en güzel hatıramızdı
 yosunlu göllerde çimmelerimiz
 hangi kuşlar dinliyordu
 ürkek ,cesur
 çocukça sırlarımızı
 sırayla anlatırdık
 uzaktan Fırat dinlerdi
 çıplak zayıf bedenlerimiz
 güneşlenirdi
kuruturdu yaz güneşi
en olmadık konuşmaları
en ıslak giysilerimizi
köyümüzün havası severdi

dinlerdi meraklı bulutlar bizi
müezzinin sesiydi
zamanın dili
deli (veli) Osman’ın gülümsemesi
gümüş Ahmet’in kasidesi
Hacı Gül’ün hafızası
Hakko’nun yedi oluklu neşesi
Gırmaç dayının atı

Çakıcı Ahmet’in huysuz merkebi
göğü aydınlatırdı gümüş Fırat
gözetlerdi damlarımızı
leylek yuvaları

Ay çıkardı
yıldız yağardı gecesinde
hiç yalnız bırakmadı
ishak kuşu
ölümcül anılarımız vardı
öyle saklı ki acılarımız
dün gibi
ağlayışlarımız bundandır
ah bu yüzdendir
çocukluk gençlik anılarını
unutmayışlarımız

ve mezarlık yoludur köye giriş

tüm güzel atalarımız geçmiş

selam ve dua ile sarılırız …

Mustafa KAYA