Çok Uykum Geldi

 
Uyanıkken

Ben seni
Kuşların uçması
Çiçeğin açması gibi sevdim 

Ben seni
Yazın karıncanın kış hazırlığı
Mavi, göz değmesin nazarlığı gibi sevdim

Ben seni
Umutları darağacına asınca
Yokluğunu bağrıma basınca yine sevdim 

Ben seni 
Ellerini tutup gözlerini görmeden
Hayaline bile elimi sürmeden sevdim

Sen yokken
Hep uykum geldi

Sen benim
Kessem
Bedenimin üstünde başımsın
Yaysam
Döşümde göl olan gözyaşımsın
Saysam
Ömrümün içinde otuz yaşımsın
Acıksam
İftar saati elvan çeşit aşımsın

Çok uykum geldi

Yokluğunu ince bir dülbentle süzdüm
Bir çift ela gözünü gecelerime dizdim

Görmek için düşlerime minnet rica nazımsın
Çünkü sen benim bu hayatta en en azımsın

Aslında
Uykum çok değil
Seni göresim çok geldi

Kasımda uyusam 
Nisana kadar gözlerini düşüme gömsen
Cemre havaya düşer düşmez filizlensen

Uyandığımda
Çiçekler gibi açsan
Sen gelsen bahar gelse
Ne güzel olmaz mı?