Gel Ki Şiirler De Çiçeklensin

Benim şiirlerim çiçeksizdir

Niye dersin?

Bedenimdeki tüm damarlardan beslenen

Sevda çınarımı sökememiştin ama

İlk gördüğümde üzerinde olan açık mavi elbiseyi

Ve geleceğimizi zamanın elinden çalıp

Katlamadan elindeki valizin içine atmıştın

Gidiş o gidiş değil mi

Biliyorum bana gelen yolların hepsinde var bir kesik izi

Ama umudum eline almıştı bir perçin makası

Yollar birleşir diye hep bekledim

Nerede mi?

İstasyon olmayan kasabamda

Demir kapılar hiç açılmaz

Acımın bulaştığı tren sesi yürekleri dağlardı

Sen gelmezdin

Gümüş martıların gözlerinde sarı pınarlar ağlardı

Yağmurdan sonra biriken suların iskelesine giderdim

Demir alan hasretten karaya doğru

Kürek çekerdi kayık dolusu üzüntülerim

On yıllar sensiz geçerken

Bir gün yollar perçinlenir

Nar gibi gelirsin diye

Kıskandım çiçeklerimi şiirlerden

Seni minibüs durağından bir tane alıp

Eve gelince bin tane olursun diye

Kiminizin yakasına

Kiminizin kulağının arkasına takarım

Kiminizin de saçlarına taç yaparım diye

İçimde çiçek çok ama kalan zaman az

Hadi çabuk

Açık mavi bir elbiseyle gel

Gel ki çiçekler bereketlensin

Gel ki şiirler de çiçeklensin