Psik Kedi

....köyün iç dünyası , günlük işleri , ev durumları gibi akıp giden hayatları içinde , bizleri yalnız bırakmayan sevimli güzel canlılardan biridirler kediler ( pisikler) , çok sevildiklerini hissettikleri sahiplerinin evlerinde ,sorgusuz sualsiz ellerini kollarını (!) kuyruklarını sallaya sallaya girip çıkan , ve günün 24 saatinde evin içinde dışında , radar gibi uyanık ve duyarlı olan pisiklerin ,aramızda yaşayışları hayatın bir parçasıdır , çocukların kimi bir pisiğin hırlamasından veya aniden önlerine fırlamasından korkardı belki , kimileri için de oyun arkadaşları , en temiz kalple sevenleriydi , köyde kedilerin ( pisik ) , evleri barkları olanları olduğu gibi sahipleri ve kalacak yerleri olmayanları da vardı , gerçi viran olmuş evler , komlar , köyün her bir sokağı onların evleri sayılırdı , ya eski bir evin penceresinden bakar gelip geçenlere , ya da bir sekinin dibinde kıvrılıp kalırlar , kısacası bütün yeryüzü bütün bir köy onların meskenidir , yalnızlığa terk edilmiş , sahipsiz sokak kedilerin davranışları ve hüzünlü miyawlamaları herkesin dikkatini çektiği gibi benim de farklı bir gözlemim olurdu , köyde bulunduğum günlerde fark ettiğim , mesela şu yavru kedinin (pisik ' in) ardı ardına seslenişini izlemeye başladım , onun gözü ile zihnimde bir kurgu yaptım , neler mi söylenebilirdi, ben de onu kurguladım , kedinin seslenişinde içimde açtığı hikayesi şöyle :" ....heyy !! dön bak buradayım , aç mıyım , tok mu ? kimse dönüp bakmıyor , biraz ilgi ne olur , sen de mi geçip gideceksin , uzun zaman bir şey yemedim , arayanım soranım da olmadı , yaşıtlarım ve büyüklerim de yardım etmiyorlar bana , şehirdeki pisik arkadaşlar çok şanslı olmalı , önceki gündü istanbul'dan gelen bir aile pisikleri ile gelmişler , konuştuk , hayvan severler diye bir kulüp varmış , sokak kedilerini , köpeklerini daha bir çok hayvanları korumaya alıyorlarmış , orada aç kalmak riski hem az , hem de şefkatli korunma imkanları yüksek , biz sokak kedilerine bayılıyorlar , seviyorlar , kucaklarına alıyorlarmış , ya ben !! şu halime bakın sıkıştım kaldım burada , açlıktan kemik torbasına döndüm sanki , bu yıkık bu virane bu kimsesiz evin pervazlarına sinip duruyorum , bir avım bile yok , ağlıyorum durup durup , heyy durun , beni fark edin artık , buradan çıkarın beni korumaya alın ,açlığıma susuzluğuma sevgisizliğime son verin , yaklaşın bana korkup kaçmayacağım , tırnaklarımı patilerimden çıkarmayacağım , beni sevin , karnımı doyurun , aranıza alın bana bir aile olun , hadi ama !!..." der gibiydi , sürekli miyavladı durdu , sağa sola bakındım , vakit öğle sıcağı olduğu için pek kimse yoktu , küçük boş bir teneke kutusu ilişti gözüme , içine su doldurup getirdim , bir müddet yaklaşmadı , minik burnu ile koklaya koklaya ve cılız cüssesi ile su kabının başında durdu , istediği bu değildi demek ki , bir iki kısık miyavlamasından sonra geri geri çekildi kaderine razı olmuş gibi ...

mustafa kaya

15.11.2020