Mimoza Ağacı

MİMOZA AĞACI

sensiz bu şehir üşütüyor

geceleri yumuşak değil

kırık bir ayna yalnızlık gecesi

yüzümü çiziyor

resmine her dokunuşumda

bin çarpıyor yüreğim

yanmış bir ormandan farksız

tütüyor kalbim

bu deniz ,bu acı mavi su,

bu şehir,

seni hatırlatmadıkça anlamsız

geceler indikçe yalnızlığıma

kanatsızım 

kanıyor sensiz ruhum

sabahların ayazında

kalbimin üşümüşlüğü acısı geçmiyor

bir mimoza ağacı

kalbinin sesi oluyor

gülüşlerin ,yüzünün gamzeleri

yosun kokusu sinmiş saçların

hayallerimin her biri oluyor

doğum günü ağacındı mimoza

ne zaman baksam ona

yalnızlığımı unutturuyor...

21.11.2020 / çengelköy

Mustafa kaya