Ahre

" Kalk haydi, ebediyyen uyuyacağız zaten ! "

Neden miski andırır soğuk betonlu makber ?

Gazel fısıltısında susarken yakamozlar

Bir rayiha değil bu ya gül-abtır ya amber

Titriyorken toprağın altında kör molozlar

Çek ciğere huşuyla ölüm hazzı kaplasın

Kararmış mezarlıkta sıralıyken çeşmeler

Fânilik oklarını kalpgâhıma saplasın

Yarına çıkar mı ki senetler sözleşmeler ?

Şehir hülyası gibi en onulmaz yerdesin

Ötüyor toprak üstü hasret güvercinleri

Eşi dâhi olmayan bulunmaz mahşerdesin

Selamlıyor ellerin insleri ve cinleri

Ahreye çala yazar kalemin iç sızısı

Tabut altı nice dert nice keder gizlenir

Kaplayınca üstünü bayrağın kırmızısı

Şebabında gururun tohumu filizlenir

Şimdi geride kalan günlerin bin ahı var

Katre katre gözyaşı loş buğuyu verince

Bırak beni toprağın dâhi bir günahı var

Bu makber gülden zarif bu toprak kıldan ince

· · • • • ✤ • • • · · GÜŞTA