Anılarımı Topluyorum

canım çok sıkkın
avunmak için ne lazımsa yaptım
koştum yürüdüm sahilde oturdum
kızdım öfkelendim yağmura tutuldum
nafile hiç biri kesmedi
sahilde bir çınar altında dedim
anılarım gelsin onlarla olmak  istiyorum
o kadife günlerim çabuk geçti
yeter ki bana ait olsunlar
acısı tatlısı yıllarım vardı
dolu doluydu hepsi
ne kadar hüzün
ne kadar göz yaşı biriktirmişim
kimse bilmez yağmurları sevdiğimi
şemsiyesiz
gelsin diye uykularım
ya kuzuları sayardım
ya da cama vuran damlaları
tam bir gurbetti günlerim kimsesiz
yaz yağmuruydu az önce
geçen ömrümü serdim yağmura
kendimi verdim akşam rüzgarına
elimden tuttu gök kuşağı
şehrin çıkmaz sokakları
sevdi yalnızlığımı
bir yanım anılar bir yanım hüzün
yürüdükçe uzuyordu yollar
hatırladıkça üzüyordu anılar...


mustafa kaya
06.12.2020 / vaniköy