Giz

Sonsuzken düşüncelerimiz sonluydu hayat

I.

Adem ve kadın
Adam ve sevgili
Umut ve yaşam
Umut ve kadın
Kadın ve gizi
Gizliyor bizi
Gizli gözlerden

Ah düşler!...
Susun artık yeter, siz nasıl bilebilirsiniz ikimizi.
….

Terk edilmiş düşlerde yaşayan ikiz ruhlarız biz
Her ne kadar farkında değilsek de
Günü yaşarken yaşadığını unutan
Unuttuğunda tekrar yaşamaya kalkan acizleriz

Son gece mi son hece mi son kelime mi hangisi önemli olan?
Hece aşksa kelimedir de aynı zamanda ya cümle?
Ya gece?
Kim diyebilir sadece gecedir karanlık olan diye?
Kim görebilir içimizdeki karanlıkları?
Ki iniyorken perde perde yüreklerimize.

Terk edilmiş düşlerden düşüyoruz her gece
Tutunamayışımız korkaklığımızdan belli
Ve anlayamamaktan gecedeki gizi

II.

Ve kadın…
Sordu geceye sen mi daha karanlıksın örtersin her şeyi?
Yoksa ben mi daha yakınım sana, sen kapladığında düşleri
Ki içimden geçenleri bilemezsin sen sadece bir örtüsün
Bense örtülerin içinde en gizli örtü.

Ve adem/adam…
Gel ey kadın dedi, ört üstümü karanlıklarda kalmasın yüzüm
Ve hüznüm bilinmesin senden gayrı
Duyulmasın sesim

Sadece sıcaklığını hissetmeliyim.

Ve sevgili…
Hiç unutmadım ki seni dedi
Gölgelerin arasından
Beni bildin mi?

Ve adam…
Evet dedi bildim,
Sen benim en gizli hazinemdin

Ve kadın…
Öyleyse iyi bak, bu gün varız yarın yok
Derken buğulandı gözleri
Asıl giz benim dedi,
Senin kayıp elman eksik yarın
Kanayanın
Yüreğin de hep ağlayanın.

III.

Ve adam eğildi,
Kollarının arasına aldı giz'ini
Umut ve yaşam için yeniden,

Tamamlandı eksik yanları

Hüsyein AKOVALI